ΤΟ βιβλίο που ξύπνησε τον θετικό γονέα μέσα μου: ‘‘Τα δοκίμασα όλα’’ της Ιζαμπέλ Φιλιοζά
/
Αυτό το βιβλίο έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα και θέλω να προσπαθήσω να σου πω γιατί… Με έχει βοηθήσει τόσο πολύ και θέλω να σε πείσω να το διαβάσεις… ;-)
Αυτό το βιβλίο μου γνώρισε τον θετικό γονέα που κρυβόταν μέσα μου πολύ καλά και μου είπε ‘‘Έλα, θα τα καταφέρεις, μπορείς’’
Δεν θυμάμαι πώς μπήκε στην ζωή μου μία μέρα το 2014 αλλά αφού μπήκε, έμεινε.
Με αυτό το πρακτικό βιβλίο, ξεκίνησα την διαδρομή μου ως μαθητευόμενος θετικός γονέας. Ήταν το πρώτο βιβλίο θετικής διαπαιδαγώγησης που διάβασα και… νομίζω ότι είναι το μοναδικό βιβλίο στην ζωή μου που ξεφύλλισα τόσες φορές.
Ήταν σαν να διάβαζα τις οδηγίες χρήσης που δεν μου είχαν δώσει βγαίνοντας από το μαιευτήριο…
Έχω εδώ 2 μωρά…
Υπάρχουν κάπου οδηγίες χρήσης βρε παιδιά;
…γιατί… αφού τελειώνει η φάση ‘‘θηλασμός/ μπιμπερό’’ και ξέρουμε πια πως να αλλάζουμε πάνες με κλειστά μάτια και στον αέρα, ξεκινάνε…οι κρίσεις και οι εκρήξεις.
Απόσπασμα από το βιβλίο για την αποδοχή του θυμού, ‘‘Τα δοκιμασα ολα’’, εκδοσεισ εναλιοσ
Και τότε… ήρθε ΤΟ βιβλίο.
Μου έδωσε γνώσεις που δεν είχα όταν η Ελαία ούρλιαζε τα πρώτα της ‘‘ΟΧΙ σε ΟΛΑ’’ στα 2 και αισθανόμουν αβοήθητη και τρομαγμένη που ένιωθα τόσο θυμό να με κατακλύζει ξαφνικά.
Με βοήθησε να καταλάβω πως ‘’λειτουργεί’’ ανά ηλικία ο ανώριμος εγκέφαλος ενός παιδιού όταν η Σοφία χτυπιόταν στο πάτωμα και πέταγε ό, τι βρει μπροστά της εάν δεν της έδινα αυτό που ήθελε.
Με ενθάρρυνε, την στιγμή της έκρηξης (όταν το παιδί τα σπάει όλα), να πάρω μία ανάσα πριν αντιδράσω για να επαναφέρω το μυαλό μου και να αναρωτηθώ ‘’Ποιο είναι το πρόβλημα εδώ και τι μπορώ να κάνω;’’ και έτσι να μην κερδίζει ο θυμός μου αλλά το μυαλό μου τελικά.
Μου έδειξε πώς να επικοινωνώ με τα παιδιά, τι μπορώ να πω για να τα βοηθάω να μάθουν να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους και όχι να τα καταπίνουν.
Με έκανε να μην νιώθω μόνη όταν δυσκολευόμουν γιατί μου έδινε εργαλεία και μου έλεγε: ‘’Είναι φυσιολογικά όλα αυτά που κάνουν τα παιδιά και σε τρελαίνουν. Δεν είναι όλα ροζ και δεν θα είσαι ποτέ τέλεια Μαμά αλλά σκέψου ότι όλες οι προσπάθειές σου να αντιδράς θετικά επηρεάζουν την συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού σου. Κάνεις κάτι ΣΠΟΥΔΑΙΟ.’’
Με έκανε να καταλάβω τον ρόλο μου καλύτερα: ένας γονέας είναι πρώτα απ’ όλα οδηγός.
Απόσπασμα από το βιβλίο ‘‘Τα δοκιμασα ολα’’, εκδοσεισ εναλιοσ
Μου εξήγησε γιατί η τιμωρία είναι τελείως αναποτελεσματική μακροπρόθεσμα και ότι έχω έτσι κι αλλιώς φυσική εξουσία ως γονέας οπότε δεν χρειάζεται να φωνάζω ή να τιμωρώ.
Με τα σκιτσάκια του, με οδήγησε πίσω από τις σκηνές, για να καταλάβω τι παίζεται όταν μεγαλώνουμε ένα μικρό παιδί, τι συμβαίνει στ’ αλήθεια στο μυαλό του.
Μου έδειξε την μακροχρόνια σχέση που χτίζουμε με το παιδί μας.
Οι τελευταίες σελίδες μου υπενθύμισαν ότι η ζωή περνάει πολύ γρήγορα και ότι το πιο επείγον είναι να αγαπιόμαστε γιατί σε πολύ λίγο θα φύγουν από το σπίτι μας.
Αυτό το βιβλίο μου έδειξε την μεγάλη εικόνα : μου τόνισε την ευθύνη που έχω ως Γονέας.
Μου είπε : ‘’Πολλές φορές περνάς πολύ δύσκολα ως Μαμά, το ξέρω, αλλά συμμετέχεις σε ένα τεράστιο έργο: είναι σπουδαίο να μεγαλώνεις ένα νέο άνθρωπο. Είναι μία ανεκτίμητης αξίας αποστολή ’’
Έχω διαβάσει πολλά άλλα βιβλία και έχω κάνει αρκετά σεμινάρια πάνω στο θέμα από τότε…
Αλλά όταν βλέπω, σκέφτομαι ή ξεφυλλίζω αυτό το βιβλίο, νιώθω πάντα μία τεράστια ευγνωμοσύνη που μπήκε στην ζωή μου και για αυτό είπα να το μοιραστώ μαζί σου, γιατί μπορεί να σε βοηθήσει επίσης.
Χωρίς αυτό το βιβλίο, θα ήμουν σίγουρα άλλη μαμά σήμερα…
‘‘Ας επωφεληθούμε από κάθε στιγμή κάθε σταδίου της ζωής του παιδιού μας. Ο χρόνος περνά πολύ γρήγορα. Μόνο μία επείγουσα ανάγκη υπάρχει:
Η ΑΓΑΠΗ!
Άλλωστε, τα υπόλοιπα είναι τόσο σημαντικά;’’
Το επίλογο του βιβλίου τα λέει όλα…Ιζαμπέλ Φιλιοζά - ‘‘Τα δοκίμασα όλα’’, Εκδόσεις Ενάλιος
Αν έχεις και συ διαβάσει αυτό το βιβλίο, πες μου την γνώμη σου!
Αν σε βοήθησε, πες μου πώς.
Αν δεν σου άρεσε, πες μου γιατί. Πες μου επίσης ποιο (άλλο) βιβλίο σε βοήθησε πολύ ως γονέα.
Εάν δεν το έχεις διαβάσει ακόμα, δεν είναι αργά!
Είναι για παιδιά 1-5 ετών και εάν τα παιδιά σου είναι μεγαλύτερα ———> τότε μπορείς να διαβάσεις κατευθείαν το αντίστοιχο για παιδιά 6-11 ετών.
Μπορείς να βρεις το βιβλίο ‘‘Τα δοκίμασα όλα’’ εδώ (για παιδιά 1 έως 5 ετών) - Εκδόσεις Ενάλιος:
Μπορείς να βρεις το βιβλίο ‘‘Δεν έχουν χαθεί όλα’’ (για παιδιά 6 έως 11 ετών) - Εκδόσεις Ενάλιος :
Είμαι μέσα σε μία χιονοθύελλα.
Δεν ξέρω τι συμβαίνει.
Δεν θυμάμαι πως βρέθηκα εδώ.
Φοβάμαι.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
Δεν ξέρω που είμαι.
Έχει χιόνι παντού και δεν βλέπω τίποτα.
Κινδυνεύω.
Ουρλιάζω.
Κάποιος θα με βοηθήσει;
Δεν ακούω τίποτα.
Μόνος μου δεν μπορώ να τα καταφέρω.
Είναι κανείς εδώ;
Νιώθω απελπισία.
Ο αέρας θα με σηκώσει.
Είναι το τέλος.
Δεν έχω πυξίδα.
Κλείνω τα μάτια μου. Φωνάζω πιο δυνατά. Χτυπάω ότι βρω μπροστά μου. Ότι γίνει.
Αυτό το βιβλίο έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα.
Γιατί μου γνώρισε τον θετικό γονέα που κρυβόταν μέσα μου πολύ καλά.
Δεν θυμάμαι πως μπήκε στην ζωή μου το βιβλίο αλλά αφού μπήκε, έμεινε.
Με αυτό το βιβλίο, ξεκίνησα την διαδρομή μου ως μαθητευόμενος θετικός γονέας. Ήταν το πρώτο βιβλίο θετικής διαπαιδαγώγησης που διάβασα και… νομίζω ότι είναι το μοναδικό βιβλίο στην ζωή μου που διάβασα τόσες φορές.
Ήταν σαν τις οδηγίες χρήσης που δεν μου είχαν δώσει βγαίνοντας από το μαιευτήριο…
Γιατί, αφού τελειώνει η φάση θηλασμό/ μπιμπερό και ξέρουμε πια πως να αλλάζουμε πάνες με κλειστά μάτια, ξεκινάνε οι κρίσεις και οι εκρήξεις.
Και τότε… ήρθε ΤΟ βιβλίο.
Μου μαθαίνετε πολλά για την ζωή. Θέλω και εγώ να σας μάθω κάτι πολύ σημαντικό. Πάρα πολύ σημαντικό για τη σχέση μας και για την δική μου συναισθηματική υγεία.
Θυμώνω συχνά, φωνάζω και πολλές φορές χτυπιέμαι στο πάτωμα. Δεν σας αρέσει, το ξέρω. Δεν ξέρετε τι να κάνετε, πολλές φορές θυμώνετε και εσείς μετά και όλοι ουρλιάζουμε στο σπίτι.
Πρέπει να σας πω όμως πως έγω βλέπω τα πράγματα…
Όπως όλα τα παιδιά του κόσμου, (κάποιες φορές) το παιδί σου φωνάζει, χτυπιέται και ρίχνει αντικείμενα παντού γύρω του κτλ. επειδή κάτι θέλει και δεν γίνεται ή δεν του το δίνεις.
Και σ´εσένα, όπως όλες οι μαμάδες ή οι μπαμπάδες του κόσμου, σε αυτές τις περιπτώσεις σίγουρα έχει τύχει να λες στο παιδί σου:
‘’Σταμάτα τώρα, σιγά τι έχεις πάθει και κάνεις έτσι; Θα πάμε στο πάρκο αύριο, βρέχει τώρα, δεν το βλέπεις;
Και ίσως και αυτό :
‘’Εάν συνεχίσεις όμως έτσι, ούτε αύριο θα πάμε’’ .
Και ενώ βεβαίως δεν πρόκειται να το κάνεις, θα ήθελες πάρα πολύ να το βάλεις στο ντους και να του ρίξεις κρύο νερό για να κλείσει επιτέλους το στόμα του (για να το πούμε ευγενικά).
Και για κάποιο λόγο, δεν βοήθησε καθόλου η ανταπόκριση σου…, το ‘’Σταμάτα τώρα, σιγά τι έχεις πάθει και κάνεις έτσι; Θα πάμε στο πάρκο αύριο, βρέχει τώρα, δεν το βλέπεις; ‘’ .
Τι εννοώ όταν λέω δεν βοήθησε;
Εννοώ ότι το παιδί συνέχισε ακόμα πιο έντονα να εκφράζει το θυμό του, δηλαδή να ουρλιάζει και να χτυπιέται.
Και εσύ να νευριάσεις περισσότερο… και να χρειάζεσαι και εσύ κρύο ντους…
Και αυτό, όπως ξέρουμε, με μικρά παιδιά, γίνεται κάθε μέρα ή και κάθε λίγες ώρες…
Η ερώτηση τότε είναι πώς μπορούμε να ανταποκριθούμε διαφορετικά όταν το παιδί θυμώνει για να το βοηθήσουμε να διαχειριστεί καλύτερα το θυμό του και να είμαστε και εμείς οι γονείς (λίγο) πιο ζεν;
Μία ιδέα…