Από πού ξεκινά η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού;

Η παγίδα της τελειότητας

Πόσοι γονείς ζούμε παγιδευμένοι σε μια φανταστική εικόνα “τέλειας γονεϊκότητας”;

Όπου δεν επιτρέπεται το λάθος, ούτε η κόπωση, ούτε το "δεν ξέρω".

Όταν πιστεύουμε ότι κάποιοι άλλοι τα καταφέρνουν τέλεια, τότε εμφανίζεται η ενοχή, το αίσθημα αποτυχίας... Κάθε δυσκολία γίνεται απόδειξη ότι «δεν είμαι αρκετός».

Δεν υπάρχει τέλειος γονιός.

Υπάρχει μόνο αληθινός γονιός.

Ένας γονιός που:

νιώθει

κάνει λάθη

ζητά συγγνώμη

επανορθώνει

μαθαίνει και εξελίσσεται

Η ασφάλεια του παιδιού μας δεν χτίζεται στην τελειότητα.

Χτίζεται στη ΣΧΕΣΗ..

Στην Αλήθεια και στη Σύνδεση...

Εσένα, ποιο «πρέπει» της γονεϊκότητας σε πιέζει περισσότερο αυτή την περίοδο;

-------------------------------------------------

Αν αυτό που διάβασες σε αγγίζει…

Αν νιώθεις ότι προσπαθείς να είσαι ήρεμος/η αλλά τελικά ξεσπάς και πληγώνεσαι (και πληγώνεις)…

Αν θέλεις πρακτικά εργαλεία για να ρυθμίζεις τις αντιδράσεις σου χωρίς να χάνεις τη σύνδεση με το παιδί σου…

Τότε το σεμινάριο “Γονεϊκά Ξεσπάσματα & Έντονες Αντιδράσεις” είναι για εσένα.

Δεν έρχεται να σε “διορθώσει”. Έρχεται να σε στηρίξει.

Να σου δείξει τι συμβαίνει μέσα σου όταν χάνεις την ψυχραιμία σου και πώς να ανταποκρίνεσαι με ρύθμιση και επίγνωση.

Παρακολούθησε το σεμινάριο live στις 13/2/2026 ή στο δικό σου χρόνο σε εκπαιδευτική πλατφόρμα ( 100% Εγγύηση Επιστροφής Χρημάτων)

Είμαστε οι εργαλειοθήκες των παιδιών μας

Τα παιδιά δεν μαθαίνουν από όσα τους λέμε, αλλά από όσα είμαστε.
O εγκέφαλος του παιδιού χτίζεται μέσα στη σχέση: μέσα από το βλέμμα μας, τον τόνο της φωνής μας, τον τρόπο που αντέχουμε τα συναισθήματά του — και τα δικά μας…

Πώς να μειώσω την ένταση και να ενισχύσω τη συνεργασία;

Όταν τα παιδιά βιώνουν ένταση μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να δούμε δύο βασικές τους ανάγκες: τη Σύνδεση και την Αυτονομία.

1. Σύνδεση

Η σύνδεση είναι η βάση της σχέσης μας. Όταν γεμίζουμε το “δοχείο αγάπης” του παιδιού μας, του δίνουμε τη συναισθηματική ασφάλεια που χρειάζεται.

- Το γεμίζω με την αγάπη μου – λόγια, πράξεις, αγκαλιές.
- Το κοιτάω στα μάτια με στοργή, δείχνοντάς του ότι είμαι παρούσα.
- Παίζω μαζί του – το παιχνίδι είναι η γλώσσα της σύνδεσης!
- Το εντάσσω στις δικές μου δραστηριότητες, γιατί του αρέσει να νιώθει μέλος της ομάδας.

2. Αυτονομία

Η ανάγκη για αυτονομία είναι εξίσου σημαντική. Τα παιδιά νιώθουν ενδυνάμωση όταν τους δίνεται η ευκαιρία να συμμετέχουν και να κάνουν επιλογές.

- Μειώνω τον έλεγχό μου – δίνω χώρο για πρωτοβουλία.
- Του αναθέτω μια χρήσιμη εργασία στο σπίτι, που να νιώθει σημαντική.
- Του δίνω περισσότερες επιλογές για να ασκήσει την ελευθερία του.
- Ενθαρρύνω την προσπάθειά του, ακόμα κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι τέλειο.
- Το καθοδηγώ, αντί να παίρνω τη θέση του – του δείχνω πώς να μαθαίνει μόνο του.

Η Σύνδεση και η Αυτονομία είναι σαν δύο πύλες που μας βοηθούν να δώσουμε στo παιδί το περιβάλλον που χρειάζεται για να ανθίσει...

---

ΑΛΛΑ ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ:

• 5 σύμβουλές για τα tantrums του παιδιού σου

• Το μαγικό εργαλείο της ενσυναίσθησης όταν το παιδί μας θυμώνει ( πώς η ενσυναίσθηση μπορεί να βοηθήσει στις στιγμές που το παιδί εκφράζει θυμό.)

• Δεν θα σου κάνω τη χάρη να σε τιμωρήσω! (γιατί οι τιμωρίες δεν είναι ο σωστός τρόπος να διαχειριστούμε τη συμπεριφορά του παιδιού.)

• Πώς μπορείς να με βοηθήσεις όταν ''κρασάρω'' Μαμά / Μπαμπά (Μια προσέγγιση για να βοηθήσεις το παιδί σου όταν βιώνει συναισθηματικές κρίσεις.)

• Γιατί ''φεύγει το χέρι'' ή φωνάζουμε όταν είμαστε εκτός εαυτού (ενώ δεν θέλουμε!) (Μια εξερεύνηση της αντίδρασής μας ως γονείς όταν νιώθουμε ότι χάνουμε τον έλεγχο.)

Αλλάζω οπτική γωνία!

O εγκέφαλος μου ερμηνεύει τη συμπεριφορά του παιδιού μου ως μία απειλή. Γιατί;

Αυτό μπορεί να συμβαίνει επειδή:

Η κατάσταση ενεργοποιεί μια παλιά παιδική μου ιστορία ή έναν φόβο.

Έχω μια λανθασμένη αντίληψη για το πώς αναπτύσσεται και "λειτουργεί" ένα παιδί (αυτό έχει να κάνει και με την δυτική κουλτούρα)...

ΑΛΛΑΖΩ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ:

Η συμπεριφορά του επικοινωνεί τις ανάγκες του.

Ο εγκέφαλός του είναι υπό κατασκευή – μαθαίνει μέσα από τις εμπειρίες, το παράδειγμα και την υποστήριξή μας.

Δεν έχει ακόμα την ικανότητα να αυτορυθμίζεται. Τα συναισθήματά του συχνά υπερτερούν της λογικής, γιατί ο συναισθηματικός του εγκέφαλος κυριαρχεί.

Το παιδί μου μαθαίνει μέσα από μένα: επιλέγω να δω τη συμπεριφορά του παιδιού ως ευκαιρία για σύνδεση και όχι ως σύγκρουση!

-----------------------------

Εικόνα: Ελένη Βασιλειάδη

H απόφαση να κάνεις παιδί...

“…Τροποποιήθηκα με το που πήρες την πρώτη σου ανάσα.

Δεν υπάρχει επιστροφή.

Μεταμορφώνομαι.

Είναι λίγο άβολο, αρκετά δύσκολο, πολύ περίεργο. Σίγουρα συναρπαστικό.

Είναι ένα ταξίδι που ξεκινάει…»

——————-

Αποσπασμα από την ιστορία «Το γονεϊκό big bang», βιβλίο «Μαμά, Μπαμπά, μ’ακούτε;»

Eίσαι influencer

Νο comment νομίζω…

Τα παιδιά είναι σαν το υγρό τσιμέντο...

Το μονοπάτι ή το παιδί;

Ένα κορυφαίο απόφθευμα του Winicott (σκίτσο)

Σε αυτό το κομμάτι τα έχω σίγουρα καταφέρει.

Από εσωτερικές συγκρούσεις και αμφιβολίες και δυσκολίες και σκέψεις και αναλύσεις, ¨και αν¨, ¨και μήπως΄΄, ¨και γιατί¨ ως Μαμά... παίρνω περίφανα 100/100 ...

* Το ¨¨μητέρας¨¨ μπορεί να είναι και ¨¨πατέρας¨¨. (Μη νομίζουμε ότι αποκλείονται οι Μπαμπάδες δηλαδή) απλά δεν γινόταν να αλλάξω το απόφθευμα του κορυφαίου Winicott...

«Πού είναι το κουμπί ''Pause'';».

Θυμάμαι ακόμα τον εαυτό μου όταν είχε γεννηθεί το 1ο μου παιδί…

Μια συνειδητοποίηση που μου έμεινε…

«Δεν υπάρχουν πια Σαββατοκύριακα».

Και κανένα Κουμπί pause.

Σκίτσο από το σούπερ βιβλίο της Ι. Φιλιοζά, «Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς»

————

Το γονικό δάκτυλο έχει μεγάλη δύναμη…

Παιδί μου…

Δίνεις σημασία σε ό’ τι δείχνω με το δάκτυλό μου. Τότε και εσύ εστιάζεις τη προσοχή σου σε αυτό.

Δίνεις σημασία στα λουλούδια γιατί από μικρό σου δείχνω λουλούδια όταν περπατάμε παρέα.

Δίνεις σημασία στο πουλάκι που κελαηδάει γιατί σου το έδειξα ένα πρωί.

Μου αρέσει που σου δείχνω αυτά που έχουν σημασία για μένα. Με ακούς με μεγάλη προσοχή. Αισθάνομαι μεγάλη σύνδεση μαζί σου.

Το δάχτυλό μου έχει μεγάλη επιρροή πάνω σου, το καταλαβαίνω.

Στη ζωή σου, μην αφήσεις κανέναν ποτέ να έχει το δάχτυλό του στραμμένο προς εσένα.

Το δάχτυλο δεν είναι για να κατηγορούμε. Ποτέ.

Ξέρω ότι μία διαφορά στην γωνία μπορεί να έχει μία διαφορά στον τρόπο που θα δεις τον εαυτό σου και την ζωή σου…

Το δάχτυλο είναι για να δείχνει τα ωραία της ζωής.

Για να τα προσέχουμε και να μην τα αφήνουμε να φεύγουν. 

13 αποφθέγματα του θετικού γονέα (για να σκεφτεί τον ρόλο του)

Moυ αρέσουν πολύ τα αποφθέγματα γιατί έχουν την δύναμη να με ταρακουνήσουν με λίγες λέξεις.

Τα αποφθέγματα έχουν το ζουμί. Σε πάνε κατευθείαν στο θέμα. Σε προβληματίζουν. Σε προχωράνε.

Εδώ ζωγράφισα κάποια αποφθέγματα που με έχουν ταρακουνήσει...

Ο θετικός γονέας μέσα μου τα κουβαλάει μαζί του, μέσα του, κάθε στιγμή. Τον οδηγούν στις δύσκολες στιγμές.

Σημείωση: Μπορείτε να μοιραστείτε τα αποφθέγματα αυτά ελεύθερα αλλά με την αναφορά στην σελίδα www.positiveparents.gr :-) ευχαριστώ!

View fullsize

Ακριβώς όπως εσύ...

''Είσαι άτακτος'' Τι συμβαίνει όταν βάζουμε ταμπέλες...

Οι ταμπέλες μας επηρεάζουν για μία ζωή…

Έχουν τεράστια δύναμη…

Η Ιζαμπελ Φιλιοζά στο βιβλίο της ‘‘Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς’’ γράφει : Ο εγκέφαλος [του παιδιού] ερμηνεύει τα σχόλια και τις κρίσεις μας ως διαταγές’’.

Εάν λέμε λοιπόν στο παιδί μας συνέχεια (ή του περνάμε το μήνυμα με μη λεκτική επικοινωνία επίσης) ότι είναι άτακτος, τότε ακούει υποσυνείδητα ‘‘Πρέπει να είμαι άτακτος αφού έτσι με λένε και με βλέπουν’’.

Έφτιαξα αυτό το σκίτσο για να αναφέρω τι κάνουν οι ταμπέλες και τι πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας πάντα για να τις αποφύγουμε.

Στη συνέχεια, μπορείς να διαβάσεις ένα κείμενο με 5 ιδέες για να μην βάζουμε ταμπέλες.

Περιμένω την άποψή σου και την εμπειρία σου στα σχόλια. Πιστεύεις ότι είχες μία ταμπέλα όταν ήσουν μικρός/η;

Περισσότερα για τις ταμπέλες και πως να μην βάλουμε εδώ!

5 ιδέες για να μην βάλουμε ταμπέλες

Διαβασε το κειμενο εδω

Γιατί βιάζεσαι; Άσε με να ''ποπάρω'' όποτε θα είναι η ώρα μου!

Δες εδώ τι εννοώ: