«Αν δεν φωνάξω, δεν ακούει.»

«Αν δεν φωνάξω, δεν ακούει.»

Αλλά… είναι όντως έτσι;

Όταν φτάνουμε να φωνάζουμε σε ένα παιδί, δεν είναι επειδή το παιδί δεν «ακούει», δεν συνεργάστηκε ή συμπεριφέρθηκε «ακατάλληλα».

Είναι γιατί εκείνη τη στιγμή δεν καταφέραμε να ρυθμίσουμε το δικό μας στρες.

Οι φωνές μας αντανακλούν τη δική μας δυσκολία. Τότε είναι που νιώθουμε ανήμποροι, χωρίς έλεγχο.

Και ίσως, χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε, να ξυπνούν μέσα μας εμπειρίες από όσα ζήσαμε όταν ήμασταν παιδιά.

Οι έρευνες το επιβεβαιώνουν: οι γονείς που ρυθμίζουν καλύτερα τα συναισθήματά τους φωνάζουν και τιμωρούν λιγότερο. Και όταν ο γονιός ρυθμίζεται, το παιδί μαθαίνει κι εκείνο να ρυθμίζει καλύτερα τα δικά του συναισθήματα.

Όταν, ως γονείς, καλλιεργούμε τη ρύθμιση των συναισθημάτων και του στρες μας, ανοίγει ο δρόμος για μια πιο ήρεμη και πιο τρυφερή ανατροφή.

''Όταν φωνάζεις, δεν μπορώ να σε ακούσω''

Μόλις υψώνω λίγο τον τόνο της φωνής μου (και έχει συμβεί αρκετές φορές μπορώ να πω τις τελευταίες μέρες...), μου θυμίζει η Σοφία:

''- Όταν φωνάζεις, δεν μπορώ να σε ακούσω. Πες το πιο σιγά!
- Μα δεν φωνάζω, τα λέω δυνατά, απαντώ κι εγώ...
- Εεε, όταν μιλάς δυνατά δεν καταλαβαίνω.''

Και βέβαια έχει δίκιο... Θα μπορούσε μάλιστα να μου το πει πιο αναλυτικά κάπως έτσι:

Όταν μου φωνάζεις ακούγεται ένας συναγερμός στο κεφάλι μου.

Δεν ακούω τίποτα. Δεν το κάνω επίτηδες. Είναι βιολογικό, είναι θέμα επιβίωσης. Η αμυγδαλή μου ενεργοποιείται, παίρνει τον πλήρη έλεγχο.

Η αντίδραση μου είναι αντανακλαστική.

Ή θα φύγω σε άλλο χώρο.
Ή θα παλέψω και θα φωνάξω και εγώ.
Ή θα παγώσω και θα είμαι σαν παράλητο.

Και στις 3 περιπτώσεις, κάνω ότι μου λέει ο εγκέφαλος μου να κάνω για να προστατευτώ από μία απειλή και δεν μπορώ να ακούω τι λες φωνάζοντας.

Χάνεται η επικοινωνία.

-------------------------------------------
Χαίρομαι πολύ που μοιράζομαι μαζί σου τις ιδέες και τα εργαλεία της θετικής γονεϊκότητας και αν σου αρέσει (και το νιώθεις), μπορείς να μου πεις ένα γεια και να με κεράσεις έναν καφέ εδώ:
https://www.buymeacoffee.com/positiveparents
Ελένη

Γιατί δεν έχει νόημα να φωνάζεις Μαμά / Μπαμπά

Όταν κάποιος μου φωνάζει ακούγεται ένας συναγερμός στο κεφάλι μου.

Δεν ακούω τίποτα. Δεν το κάνω επίτηδες. Είναι βιολογικό, είναι θέμα επιβίωσης. Η αμυγδαλή μου ενεργοποιείται, παίρνει τον πλήρη έλεγχο.

Η αντίδραση μου είναι αντανακλαστική.

Ή θα φύγω σε άλλο χώρο.

Ή θα παλέψω και θα φωνάξω και εγώ.

Ή θα παγώσω και θα είμαι σαν παράλυτο.

Και στις 3 περιπτώσεις, κάνω ότι μου λέει ο εγκέφαλος μου να κάνω για να προστατευτώ από μία απειλή και δεν μπορώ να ακούω τι λες φωνάζοντας.

Κερδίζει η επιβίωση και χάνεται η επικοινωνία.